پنجره ها رو به باغ, منجمد شده اند
خم به ابروی پرده ها نیست
تاریکی نجیب !
تن به نور نداده است
چشم ؛ چشم ؛
دو ابرو
در آینه می خندد.
کوچه ها لبریز
از کفش های خالی کودکان
که در گرد باد گم شده اند.

/ 0 نظر / 13 بازدید